Istnieje wiele metod przynajmniej częściowego pozbycia się rozstępów.
Chyba nikt dzisiaj nie ma żadnych wątpliwości, że atrakcyjny wygląd ma duże znaczenie. Coraz więcej zarówno kobiet, jak i mężczyzn stara się jak najbardziej zbliżyć do wymarzonego ideału. Szczupła sylwetka, nieskazitelna cera, zdrowe, lśniące włosy oraz jędrna, gładka skóra to cele, które stawia sobie wielu z nas. Przeszkodą do ich osiągnięcia mogą być zdarzenia losowe, predyspozycje genetyczne lub po prostu niezdrowy tryb życia. Wszystkie te czynniki sprzyjają pojawianiu się na skórze tzw. rozstępów – nieestetycznych kresek, wyczuwalnych w dotyku i mniej lub bardziej widocznych, w zależności od stopnia ich zaawansowania (wbrew pozorom, kiedy rozstępy są szerokie i czerwone, bardzo widoczne, można z nimi walczyć skuteczniej, niż gdy ulegną pewnemu rozjaśnieniu, staną się białe i nie tak widoczne). Skąd się biorą? Są to zwiotczałe pasma skóry, pojawiające się na skutek jej szybkiego rozciągnięcia (np. w czasie ciąży, gwałtownego tycia, rozrostu tkanki mięśniowej itd.). Są skuteczne sposoby, aby z nimi walczyć.
Profilaktyka
Rozstępom można zapobiegać, zanim się pojawią.
Być może problem rozstępów nas nie dotyczy, jednak bardzo duża grupa osób jest na nie narażona. Są to dziewczęta w okresie dojrzewania, kobiety bez względu na wiek, planujące zajść w ciążę lub spodziewające się dziecka, a także wszyscy intensywnie ćwiczący np. na siłowni – szybko rozrastająca się tkanka mięśniowa także często bywa przyczyną rozstępów. Aby uchronić się przed rozstępami, należy przede wszystkim unikać częstych wahań wagi, jej szybkiego wzrostu (w przypadku przyszłych matek jest to niestety niemożliwe) oraz spadków. W tym celu raczej niewskazane jest stosowanie rozmaitych ,,cudownych diet”, które przeważnie powodują tzw. efekt ,,jo - jo”. Lepiej zapewnić organizmowi stałe dostarczanie produktów zawierających witaminy, zwłaszcza A, E, PP oraz B5 oraz mikroelementy (głównie krzem i cynk). Można stosować suplementację tych składników w gotowych preparatach, dostępnych a aptekach. Warto stosować też odpowiednie kosmetyki, zwłaszcza na bazie elastyny, witamin, preparatów łożyskowych, kolagenu itd. Trądzik różowaty
Trądzik różowaty występuje w przeważającej mierze u kobiet, z reguły w 
okresie menopauzy. Trzeba jednak pamiętać, że może się przytrafić każdemu dorosłemu. Jest to choroba o nieustalonym do tej pory pochodzeniu. Dotyczy głównie skóry twarzy. Podobnie jak trądzik pospolity ma związek z problemami łojotokowymi. Ponadto ma wszelkie cechy zaburzeń naczyniowych. Wykazuje również powiązania z przeżywanymi emocjami. Nasilenie choroby często występuje pod wpływem silnych lub długotrwale utrzymujących się emocji. Początkowo choroba umiejscawia się w centrum twarzy, czyli w okolicach, ust, nosa i środkowej części czoła. W miarę rozwoju choroby zmiany rozlewają się na całą twarz. Czynnikami sprzyjającymi wystąpieniu trądziku różowatego są bardzo często zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego Głównie predysponuje do tej choroby niedokwaśność soku żołądkowego oraz zaburzenia hormonalne, tak charakterystyczne dla okresu menopauzy u kobiet. Często także w naskórku chorych pojawiaj roztocza i drożdżaki.
W pierwszym okresie choroby pojawiają się trwale występujące rumieńce twarzy i pajączkowate rozszerzenia naczyń włosowatych. Później zaczynają się pojawiać czerwone grudki i krostki. I ten okres choroby jest już bardziej przykry, ponieważ towarzyszy mu świąd i pieczenie skóry. W stadium najbardziej zaawansowanym pojawiają się guzki i nacieki. Na skórze nosa ( raczej u mężczyzn) trądzik różowaty może przybierać bardzo intensywną postać. Cechuje się ona obecnością miękkich guzków w obrębie nosa. Niestety te guzowate twory powodują, że dochodzi do pewnej deformacji nosa. Skóra pokrywająca te zmiany jest błyszcząca, sino-czerwona. Twarz sprawia wrażenie opuchniętej. Gruczoły łojowe mają bardzo szerokie ujścia, co w znacznym stopniu szpeci twarz chorego.
Trądzik różowaty jest chorobą, którą z powodzeniem można leczyć. trzeba mieć jednak świadomość, że raz wyleczona może powracać przez wiele lat. Choć bywa i tak, że raz wyleczona, ustępuje całkowicie. 50% spośród wszystkich chorych ma również powikłania oczne. Najczęściej jest to zapalenie spojówek, rogówki i tęczówki.